Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 r. (sygn. akt IV SO/Gl 37/13) referendarz sądowy przyznał A. B. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w związku z zamiarem wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ż. Pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. poinformowała o wyznaczeniu T. M. pełnomocnikiem z urzędu dla wnioskodawcy.
Pismem z dnia 18 marca 2014 r. pełnomocnik A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjni (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. dalej p.p.s.a.) Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ż. z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych.
Postanowieniem z dnia 15 maja 2014 r. tut. Sąd odrzucił wniosek A. B., ze względu na nieuiszczenie przez wnioskodawcę należnego wpisu.
Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. adwokat T. M. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jak również o zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków, tj. kosztów korespondencji w kwocie 25,30 zł. Pełnomocnik załączył do wniosku potwierdzenia nadania przesyłek pocztowych do wnioskodawcy oraz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ż. (k.43).
Jednocześnie adwokat T. M. oświadczył, że powyższe koszty nie zostały pokryte w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania przyznano adwokatowi T. M. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
Tytułem niezbędnych i poniesionych wydatków zwrotowi podlega kwota 25,30 zł poniesiona tytułem opłaty pocztowej.
Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.