Uzasadnienie
W treści pisma procesowego datowanego na 12 marca 2014 r. R.L. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu.
Następnie, to jest w dniu 16 kwietnia 2014 r. (odpowiadając na wezwanie z dnia 27 marca 2014 r.) strona nadesłała urzędowy formularz wniosku przyznanie prawa pomocy. W treści tego formularza wnioskodawca powołał się na brak wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich interesów. Dodał przy tym, że w innej sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem korzysta już z pomocy pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat E.Ł. i wnosi o wyznaczenie jej na pełnomocnika także w postępowaniu, do którego odnosi się niniejszy wniosek.
Równocześnie R.L. oświadczył, że nie uzyskuje żadnego dochodu oraz, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką pobierającą emeryturę w kwocie 1.000 zł oraz pełnoletnią siostrą (z akt sprawy wynika, że wnioskujący aktualnie przebywa w zakładzie karnym).
Do wniosku strona dołączyła zaświadczenie Dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego we W., potwierdzające, że jest aktualnie uczniem pierwszego semestru Studium Policealnego dla Dorosłych oraz pismo Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O., z którego wynika, iż obciążają go zaległości alimentacyjne na kwotę ogółem ponad 21.556,77 zł wraz z odsetkami.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku R.L. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że spełniła ona powyższy wymóg.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Przebywa przy tym aktualnie w zakładzie karnym i nie osiąga jakiegokolwiek dochodu, a nadto obciąża go bardzo wysokie zadłużenie z tytułu zaległości alimentacyjnych (patrz: nadesłane pismo Komornika Sądowego z dnia 17 marca 2014 r.).
W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że uiszczenie kosztów, jakie mogą wiązać się z reprezentowaniem w sprawie przez fachowego pełnomocnika przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.