Uzasadnienie
W treści złożonej bezpośrednio do tutejszego Sądu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., Nr [...] wydaną w przedmiocie zasiłku celowego, M.F. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 28 maja 2012 r., wyżej wymieniony złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż zakres jego żądania obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika procesowego w osobie adwokata lub radcy prawnego (z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych).
Równocześnie w treści rzeczonego formularza podano, iż wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani majątku, zamieszkuje na podstawie umowy dożywocia w budynku stanowiącym własność swego syna i utrzymuje się z zasiłku stałego otrzymywanego w ramach pomocy społecznej, w kwocie 444 zł miesięcznie.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku strony o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że zachował on wymóg wynikający z powyższego unormowania. Z jego oświadczeń wynika bowiem, iż nie posiada zasobów pieniężnych ani żadnego majątku. Równocześnie treść uzasadnienia zaskarżonej przezeń decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., Nr [...] potwierdza, że jest on osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, przewlekle chorą, zamieszkuje w budynku należącym do swego syna, jednak nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego, zaś jedynym źródłem dochodu są dla niego świadczenia z pomocy społecznej, a mianowicie zasiłek stały, w kwocie 444 zł oraz zasiłki celowe.
Zważywszy zaprezentowane wyżej okoliczności uznano, iż wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności, jakie mogą się wiązać z opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru znacznie przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.
Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.