Uzasadnienie
W piśmie procesowym datowanym na 22 kwietnia 2014 r. A.D. zażądał ustanowienia pełnomocnika procesowego w sprawie ze skargi - jak to określił - "na odmowę MOPS w C. przyznania mi dobrowolnej rekompensaty za utracone korzyści wynikające z błędnych decyzji odmawiających przyznania mi pomocy".
Następnie, to jest w odpowiedzi na zarządzenie sędziego sprawozdawcy, wyżej wymieniony nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym podał, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego, a nadto częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Równocześnie w treści tego formularza, strona określiła - inaczej niż w powyższym piśmie z dnia 22 kwietnia 2014 r., iż żądane prawo pomocy dotyczyć ma sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. nr [...] wydaną w przedmiocie zasiłku okresowego (skarga ta wpłynęła do tutejszego Sądu dopiero w dniu 27 maja 2014 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Gl 538/14).
Wnioskodawca podkreślił, że jest osobą bezrobotną, nie posiada żadnego majątku, korzysta z pomocy społecznej, a nadto uzyskuje dochód z tytułu prac dorywczych, w wysokości 300 zł miesięcznie.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 11 lipca 2014 r.) strona nadesłała zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w C. z dnia [...] r., potwierdzające, iż od października 2013 r. jest osobą bezrobotną, bez prawa do pobierania zasiłku. Nadto wnioskodawca przedstawił kopie sześciu decyzji administracyjnych wydanych w maju i czerwcu 2014 r., na mocy których przyznano mu świadczenia z pomocy społecznej, a mianowicie zasiłek okresowy oraz zasiłki celowe. Przedłożył także pismo procesowe, w którym sprecyzował, że prace dorywcze, których się podejmuje "nie mają charakteru formalnego" i dotyczą "pomocy umysłowej i fizycznej na rzecz ludzi wykluczonych".
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że wnioskujący ubiega się o prawo pomocy w odniesieniu do sprawy ze skargi na decyzję administracyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] wydaną w przedmiocie zasiłku okresowego będącego świadczeniem z pomocy społecznej. W konsekwencji, w sprawie z tej skargi strona korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (wnioskodawca został już o tym poinformowany przez Sąd wcześniejszym pismem z dnia 9 lipca 2014 r.).
Odnosząc się natomiast do wniosku A.D. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że wnioskujący spełnił przesłankę warunkującą uwzględnienie jego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdzają dokumenty oraz oświadczenia złożone w odpowiedzi na stosowne wezwanie o uzupełnienie danych ujętych we wniosku - jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i jedynym źródłem utrzymania są dla niego świadczenia z pomocy społecznej oraz prace dorywcze.
Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, iż nie jest w stanie ponieść kosztów jakie wiążą się z opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w swym koniecznym utrzymaniu i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.