Postanowienie WSA w Gliwicach z 11 kwietnia 2017 r., IV SO/Gl 2/17

Rozpoznanie

w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. M. (M.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu postanawia:

Sentencja

1. 1. zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych,
2. ustanowić dla wnioskodawcy adwokata z urzędu.

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner

Uzasadnienie

Pismem procesowym datowanym na 23 stycznia 2017 r. Ł. M. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, celem reprezentowania go w sprawie ze skargi na Wójta Gminy W w przedmiocie "odmowy przydziału lokalu i umieszczenia na liście oczekujących".

Następnie, w dniu 27 marca 2017 r. wyżej wymieniony nadesłał do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", gdzie sprecyzował, iż żąda ustanowienia adwokata, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza oświadczył, że jest aktualnie pozbawiony wolności, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani majątku oraz nie uzyskuje dochodów. Obciążają go przy tym zobowiązania alimentacyjne względem dwojga dzieci.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

Zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W tym kontekście uznano, że Ł M spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jego oświadczeń wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Przebywa przy tym aktualnie w Areszcie Śledczym, a zaświadczenie wydane przez administrację tej placówki penitencjarnej (vide: karta nr 13 akt niniejszej sprawy) potwierdza, że nie jest tam zatrudniony odpłatnie i nie posiada środków pieniężnych do dyspozycji.

Mając na względzie powyższe stwierdzić przyjdzie, że wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.