Uzasadnienie
W treści wniesionej bezpośrednio do tutejszego Sądu skargi z dnia 14 lipca 2014 r. J.P. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...].
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 lipca 2014 r. wyżej wymieniony złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie potwierdził wskazany wyżej zakres żądania oświadczając równocześnie, iż przebywa w Zakładzie Karnym i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, majątku ani dochodów. Wskazał przy tym, że przed umieszczeniem go we wspomnianej placówce pozostawał w gospodarstwie domowym z małżonką (utrzymującą się z wynagrodzenia za pracę, w kwocie około 2.400 zł) oraz czworgiem dzieci.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem niniejszego wniosku jest przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. rozstrzygającą o odmowie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Świadczenia te stanowią formę szeroko pojętej pomocy społecznej, a w rezultacie, wnioskodawca jest w rzeczonej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu.
Odnosząc się natomiast do wniosku J.P. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika godzi się podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 cytowanej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że wnioskodawca spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Jest on bowiem osobą od prawie [...] lat pozbawioną wolności (vide: zaświadczenie administracji Zakładu Karnego - karta nr 3 akt administracyjnych sprawy o sygn. IV SA/Gl 839/14), zaś z jego oświadczeń wynika, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdza rozliczenie sporządzone przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w B. (patrz: karty nr 9-10 akt administracyjnych wspomnianej wyżej sprawy o sygn. IV SA/Gl 839/14) obciąża go znaczne zadłużenie alimentacyjne, w kwocie przekraczającej 20 tysięcy zł.
Mając na względzie przywołane wyżej okoliczności uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.
Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.