Uzasadnienie
W piśmie z dnia 10 listopada 2017 r. P.K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawca podniósł, że wniosek dotyczy pisma A Sp. z o.o. w G. z dnia [...]r. nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego w dniu 22 listopada 2017 r. do sądu wpłynęło powyższe pismo z dnia 2 października 2017 r. informujące wnioskodawcę o warunkach przyznania dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Jak przyjmuje się w orzecznictwie, o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności chodzi o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza, to, że zastosowanie przepisu art. 247 P.p.s.a. jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi (por. postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 860/12, LEX nr 1239509).
W orzecznictwie utrwalony jest również pogląd, że cytowany przepis art. 247 P.p.s.a. znajduje zastosowanie - między innymi - gdy są podstawy do odrzucenia skargi.
W rozpatrywanej sprawie, P.K. jako przedmiot zaskarżenia wskazał pismo A Sp. z o.o. w G. z dnia [...]r. informujące stronę o warunkach przyznania dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Tak określony przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Z tego powodu, oczywista bezzasadność skargi, z uwagi na wystąpienie podstaw do jej odrzucenia, nie budzi wątpliwości.
W związku z tym, na podstawie art. 247 P.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.