Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 9 lipca 2013 r. A.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Ośrodka A w Ś. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Wnioskodawca wskazał, że w dniu 30 sierpnia 2012 r. wniósł do tutejszego Sądu za pośrednictwem Dyrektora Ośrodka A w Ś. skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, która jednakże nie została do Sądu przekazana. W związku z powyższym na wniosek A.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy postanowienia z dnia 17 stycznia 2013 r. ukarał organ grzywną w wysokości 1000 zł (sygn. akt IV SO/Gl 28/12).
Do dnia złożenia przez A.K. ponownego wniosku o wymierzenie organowi grzywny Dyrektor Ośrodka A w Ś. nie przekazał jego skargi do Sądu.
W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia 1 sierpnia 2013 r. wniósł o jego odrzucenie względnie uchylenie. Do pisma dołączony został oryginał skargi A.K. z wyjaśnieniem, że skarga na bezczynność nie została do sądu przekazana omyłkowo.
Dodatkowo organ podniósł, że Ośrodek A ani jego Dyrektor nie są organami administracji publicznej w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto podkreślił, że A.K. o udzielenie informacji publicznej zwracał się poprzez e- mail. Organ oświadczył również, iż nie posiada informacji o koncercie zespołu [...], który odbył się 10 lat temu oraz, ze nie jest uprawniony do ujawniania treści jakichkolwiek umów handlowych zwartych z innymi osobami.
Kolejnym pismem procesowym z dnia 21 sierpnia 2013 r. wnioskodawca podtrzymał swoje stanowisko w kwestii wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi w terminie 30 dni od dni jej wniesienia. W niniejszej sprawie przepis ten doznaje modyfikacji, albowiem strona w postępowaniu administracyjnym wystąpiła ze swoim żądaniem w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z czym organ powinien przekazać skargę wnioskodawcy w terminie 15 dni od dnia jej wpływu stosownie do regulacji art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.). Na mocy powyższego przepisu do skarg rozpoznawanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z ty że:
- - przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi;
- - skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.
W tym miejscu wskazać należy, że art. 55 § 1 p.p.s.a. w oparciu, o który złożony został wniosek o wymierzenie grzywny ma charakter dyscyplinująco- restrykcyjny. Przesłanką do wymierzenia grzywny na jego podstawie jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym ustawą terminie.
Z akt niniejszej sprawy oraz akt IV SO/Gl 28/12 dotyczących wcześniejszego wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, wynika jednoznacznie, że A.K. pismem z dnia 30 sierpnia 2012 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za Dyrektora Ośrodka A w Ś. skargę na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Istnienie skargi nie było kwestionowane przez organ. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ posiadał skargę i obowiązany był do jej przekazania do sądu w terminie 15 dni.
Mając na uwadze dyscyplinujący charakter wniosku o wymierzenie grzywny, nie sposób przyjąć, że grzywna raz wymierzona czyni niedopuszczalnym kolejny wniosek w tym zakresie. Takie rozumowanie prowadziłoby wprost do ograniczenia konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Organ bezkarnie mógłby nadal pozostawać w zwłoce, a skarżący utraciłby instrumenty do zwalczania dalszego łamania prawa przez organ. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie stanowi, że grzywna może zostać wymierzona tylko raz (por. postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. I OZ 418/12; LEX 1335530).
Na marginesie przyjdzie zauważyć, że organ po wpływie wniosku o wymierzenie grzywny przekazał tutejszemu Sądowi skargę na bezczynność, jednak uczynił to z uchybieniem terminu. Przepisy p.p.s.a. nie wskazują na jakikolwiek związek między złożeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny w ustawowym terminie skargi, wykonaniem obowiązku a terminem posiedzenia sądu. Sąd jest obowiązany rozpatrzeć merytorycznie wniosek, który spełnia wymagania formalne, bez względu na to, czy do daty posiedzenia sądu organ spełnił swój obowiązek, czy też nie. Postępowanie ma swój przedmiot, gdyż wniosek nie został cofnięty ani z innych przyczyn nie stał się bezprzedmiotowy (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. I OZ 808/11; LEX 1149602).
Dodatkowo wskazać należy, że przyczyny powodujące brak właściwego działania organu nie mają w niniejszym postępowaniu znaczenia, ponieważ przedmiotem postępowania jest wyłącznie wymierzenie grzywny, co jest kwestią odrębną od merytorycznego załatwienia sprawy.
Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacja art. 154 § 6 wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzonej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi.
Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, stopień winy organu, przekazanie skargi ze znacznym uchybieniem terminu, brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi.
Skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga A.K. dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
W związku z powyższym Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach rozstrzygnięto w myśl art. 200 p.p.s.a.