Uzasadnienie
Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku, strona oświadczyła, że nie jest zatrudniona w jednostce, w której przebywa oraz, że nie ma żadnych środków do dyspozycji.
W odpowiedzi na wezwanie, wnioskodawca nadesłał: zaświadczenie z Aresztu Śledczego w S., że nie jest on skierowany do pracy i nie dysponuje żadnymi środkami pieniężnymi zgromadzonymi na koncie.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, odnosząc się do wniosku M. W., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym kontekście należy uznać, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania w całości, tym bardziej, że strona w sposób rzetelny i przejrzysty wykazała swoją aktualną sytuację majątkową. Wnioskodawca przebywa on w Areszcie Śledczym, nie jest w tej placówce zatrudniony odpłatnie i nie posiada środków pieniężnych, którymi mógłby dysponować.
W ocenie rozpoznającego wniosek, strona faktycznie nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika procesowego we własnym zakresie, ani ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, wniosek został uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.