Uzasadnienie
W piśmie z dnia 4 grudnia 2018 r. J. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta G. grzywny w wysokości 5000 zł na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na czynność w sprawie odmowy dowozu dziecka do szkoły.
Następnie pismem z dnia 11 grudnia 2018 r. J. K. cofnęła wskazany wyżej wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Z kolei na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni cofnęła wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy. W związku z tym Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie wniosku jako niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.