Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 listopada 2013 r. K. I. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Następnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy również poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy sprawy z jego skargi, której przedmiotem jest pismo Burmistrza T. z dnia [...] nr[...], informujące o odmowie przedłużenia umowy najmu lokalu mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Natomiast o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej, nie ulega najmniejszej wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona (por. postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 860/12, LEX nr 1239509). Z tego powodu w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że cytowany przepis art. 247 P.p.s.a. znajduje zastosowanie - między innymi - gdy są podstawy do odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi wniesionej przez K. I., jest pismo Burmistrza T. z dnia 19 września 2013 r., informujące skarżącego o odmowie przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego.
W związku z tym wskazać należało, że – jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 listopada 2012 r. - sprawa zawarcia lub przedłużenia umowy najmu lokalu socjalnego jest sprawą cywilną, załatwianą w drodze umowy cywilnoprawnej (postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt I OSK 530/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Wobec tego, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga wniesiona przez K. I. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z uwagi zatem na wystąpienie podstaw do odrzucenia skargi, nie budzi wątpliwości jej oczywista bezzasadność.
W związku z powyższym, na podstawie art. 247 P.p.s.a., należało odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy.