Uzasadnienie
W.A. zameldowany na stałe w K. przy ul. [...], przebywający w K., [...] E., zwrócił się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w E. o umieszczenie w domu pomocy społecznej.
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w E. na podstawie art. 101 ust. 1,3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 182 z późn. zm.) przekazał wskazany wyżej wniosek, zgodnie z właściwością, do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. Prezydent Miasta K. wnioskiem z dnia 29 listopada 2013 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o rozstrzygnięcie sporu o właściwość miejscową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. spory kompetencyjne określone w art. 4 tej ustawy, to jest spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, oraz spory między organami tych jednostek a organami administracji rządowej rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny.
W przedmiotowej sprawie powstał tzw. negatywny spór kompetencyjny pomiędzy organami samorządu terytorialnego, to jest Prezydentem Miasta K. a Prezydentem Miasta E. Oba bowiem wymienione organy administracji uważają się za niewłaściwe do załatwienia wniosku W.A. o umieszczenie w domu pomocy społecznej.
W świetle zatem powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznania wniosku W.A. właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 59 § 1 oraz art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.