Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] B. i P.B. reprezentowani przez radcę prawnego złożyli do Sądu wniosek o wymierzenie A S.A. w K. grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wnioskodawcy wskazali, że w dniu [...] wnieśli za pośrednictwem A S.A. w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiocie udzielenia przez przedsiębiorcę informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie mimo upływu 2 miesięcy organ nie przekazał skargi do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na wyżej opisany wniosek organ pismem z dnia [...] wniósł o jego oddalenie. Podkreślono, że organ w dniu [...] przesłał do Sądu skargę wraz z aktami postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do ogólnej zasady wynikającej z treści art. 54 §1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej jako P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Natomiast w niniejszej sprawie termin przekazania sądowi skargi reguluje przepis szczególny, z tego względu iż skarga B. i P.B. dotyczyła informacji publicznej. Zatem termin ten wynosi piętnaście dni i liczy się go od dnia otrzymania skargi przez organ, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.).
Przyjdzie następnie zauważyć, że art. 55 § 1 P.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego.
Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący w dniu [...] skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem A S.A. w K. skargę z dnia [...] na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Otrzymanie skargi nie było kwestionowane przez organ, a fakt ten znajduje również bezpośrednie potwierdzenie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji zawierającej – organ otrzymał ją w dniu [...], (k. 4 verte akt sądowych). Nie ulega zatem wątpliwości, że organ obowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni, a nie zaistniały żadne znane nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku.
Tym samym skoro wskazana powinność nie została spełniona, to okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie wniosku zgłoszonego przez skarżących.
Ostatecznie przyjdzie zauważyć, że organ po wpływie wniosku o wymierzenie grzywny przekazał Sądowi skargę na bezczynność z [...]. Nastąpiło to jednakże faktycznie dopiero w dniu [...], kiedy to skarga została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Gl 89/12. Wbrew stanowisku organu nie przesłał on skutecznie skargi w dniu [...], gdyż do korespondencji skierowanej wówczas do Sądu nie dołączono skargi (świadczy o tym zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 17 kwietnia 2012 r. w sprawie IV KO/Gl 47/12). Następnie na wezwanie Sądu o nadesłanie oryginału skargi organ w dniu [...] przedstawił wyłącznie jej kserokopię. Kolejne wezwanie Sądu zainicjowało pismo organu z dnia [...], w którym poinformował, iż oryginał skargi został błędnie dołączony do akt sprawy związanej z wnioskiem o wymierzenie grzywny. W rezultacie Sąd wyłączył z akt niniejszej sprawy skargę na bezczynność z dnia [...] celem jej zarejestrowania w Rep.
SAB. Trzeba jednocześnie zaakcentować, że Sąd miał uzasadnione podstawy do uznania wyłączonej z akt skargi za załącznik do wniosku o wymierzenie grzywny, gdyż była ona wymieniona we wniosku jako dowód (k. 2). W ocenie Sądu za zaistniałą sytuację uniemożliwiającą prawidłową rejestrację skargi odpowiedzialny jest w całości organ.
Nie ulega natomiast wątpliwości, że wykonanie przez organ obowiązku przekazania skargi po aż 138 dniach od jej wpływu do organu nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. Wymierzenie grzywny w takiej sytuacji nie tylko pełni funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Na marginesie można zauważyć, że to właśnie wniosek skarżących o wymierzenie grzywny spowodował podjęcie przez organ czynności zmierzających do przekazania skargi na bezczynność.
Wymaga wyjaśnienia, że grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd wskazuje przy tym, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 3.399,52 zł, zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. (Monitor Polski z 2012 r., poz. 63).
Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze stopień winy organu, bardzo długi okres jaki faktycznie upłynął od skutecznego przekazania skargi na bezczynność do Sądu, brak istnienia lub przedstawienia przez organ okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będącej przedmiotem skargi. Wymaga podkreślenia, że skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez Sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga z dnia [...] dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje Sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
W związku z powyższym Sąd, orzekł o wymierzeniu organowi grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 P.p.s.a. O kosztach postępowania obejmujących uiszczony wpis sądowy ([...] zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżących będącego radcą prawnym ([...] zł) rozstrzygnięto po myśli art. 200, art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. oraz § 13 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 z późn. zm.).