Uzasadnienie
Wnioskiem z 6 lipca 2009r. J.W. wystąpił o wymierzenie Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w Poznaniu grzywny. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o doprecyzowanie powyższego pisma, podano że wniosek znajduje oparcie w art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). J.W. wystąpił o wymierzenie Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w Poznaniu grzywny wobec niezastosowania się do wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy w ustawowym terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.
Odpowiadając na zarządzenie Sądu z dnia 11 sierpnia 2009r. organ podał, że w dniu 19 maja 2009r. otrzymał skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wraz z odpisami i załącznikami. Zdaniem organu zgodnie z postanowieniem Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2009r., właściwym do rozpoznania skargi był Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych.
Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią została nadana przez organ w placówce pocztowej w dniu 20 sierpnia 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma obowiązek przekazać skargę Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Tymczasem przedmiotową skargę wniesiono pierwotnie bezpośrednio do tutejszego Sądu w dniu 12 maja 2009r. (data nadania w placówce pocztowej k. 45 akt). Mając na uwadze treść powołanych przepisów, została na podstawie zarządzenia z dnia 14 maja 2009r. (k. 5 akt) przekazana Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w Poznaniu. Jak wynika z kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 7 akt) i skargę doręczono organowi w dniu 19 maja 2009r. Natomiast organ przesłał ją do tutejszego Sądu wraz z aktami i odpowiedzią dopiero w wykonaniu zarządzenia, w dniu 20 sierpnia 2009r. (data nadania w placówce pocztowej k. 47 akt).
Z powyższego wynika, że 30 dniowy termin wskazany w art. 54 § 2 p.p.s.a. został w niniejszej sprawie przez organ przekroczony. Podkreślenia wymaga, że obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w zakreślonym przez ustawodawcę terminie nie wyłącza ani uwzględnienie skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., ani przekonanie organu o jej niedopuszczalności. Wyłącznie właściwym dla dokonania oceny, czy podmiot za pośrednictwem którego wnoszona jest skarga jest organem administracji, oraz czy zachodzą inne przesłanki dopuszczalności, jest Sąd do którego adresowana jest skarga. Tak więc niezależnie od zapatrywań Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w Poznaniu na dopuszczalność i zasadność skargi z 11 maja 2009r., należało ją przekazać zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Ubocznie Sąd wskazuje, że z samego tylko zestawienia dat wynika, że postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia 6 kwietnia 2009r. nie mogło dotyczyć skargi datowanej na 11 maja 2009r. wniesionej do tutejszego Sądu w dniu 12 maja 2009r.
Powołany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. w zakresie wysokości grzywny odsyła do art.154 §6 p.p.s.a., który stanowi że wymierza się ją w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2009r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2008r. (M.P. z 2009r., Nr 9, poz. 112) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2008r. wyniosło 2943,88 zł.
Z powyższego wynika, że wysokość grzywny pozostawiona została uznaniu Sądu, wobec czego winno się ją miarkować w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. Zdaniem Sądu grzywna w kwocie 2943,88 zł., stanowiąca jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2008r. jest adekwatna do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu o zawinieniu organu stanowi przede wszystkim fakt, że skargę przekazano dopiero na skutek wezwania Sądu, co świadczy o całkowitym pominięciu obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a.
W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.
/-/ G. Radzicka