Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 3 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SO/Po 2/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus NSA Paweł Miładowski WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska (spr.)
st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale IV na rozprawie w dniu 03 czerwca 2009 r.
Sprawa
sprawy ze wniosku W.M. w przedmiocie wymierzenia organowi Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. grzywny

Sentencja

postanawia:

  1. wymierzyć Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. grzywnę w kwocie 2943,88 zł (dwa tysiące dziewięćset czterdzieści trzy zł osiemdziesiąt osiem gr) /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski

Uzasadnienie

W.M. złożył wniosek na podstawie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) o wymierzenie grzywny Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. wobec niezastosowania się do obowiązków wynikających z przepisów prawa tj. z art. 54 § 2 ppsa. za uchybienie przez organ obowiązkowi przekazania Sądowi skargi i aktami sprawy w ustawowym terminie.

W odpowiedzi na wniosek Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. wskazał, że skarga wraz z aktami administracyjnymi została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 18 marca 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje

Wniosek strony skarżącej jest zasadny.

Jak wynika z akt sprawy i akt sprawy o sygn. akt IV SA/Po 206/09, w dniu [...] lipca 2008 r. W.M. listem poleconym przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] odmawiającą skierowania skarżącego na badania do wojskowej komisji lekarskiej.

Powyższą skargę organ otrzymał 11 lipca 2008 r.

Skarga została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 18 marca 2009 r.

Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Pomimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. organ nie przekazał skargi i akt sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W żaden też sposób organ nie wyjaśnił przyczyn nieprzekazania skargi w zakreślonym ustawą terminie. Naruszenie wspomnianego obowiązku prawnego zatem jest oczywiste.

Za naruszenie wyżej wskazanego obowiązku, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się organowi grzywnę w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu z dnia 10 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2008 r. (M.P. z 2009 r., Nr 9, poz. 112) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2008 r. wyniosło 2943,88 zł.

Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 2943,88 złotych, a więc w wysokości jednokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2008 r. W niniejszej sprawie, Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. naruszył bowiem obowiązek przekazania Sądowi skargi w ustawowym terminie. W konsekwencji Sąd uznał, że adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ w niniejszej sprawie jest wymierzenie grzywny w wysokości jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ustalonej przepisem art. 154 § 6 p.p.s.a. Zdaniem Sądu orzeczona grzywna stanowi należytą sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd wziął także pod uwagę, że ostatecznie organ wykonał ciążący na nim obowiązek.

W tej sytuacji na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus /-/ P. Miładowski

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.