Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wymierzył Prokuratorowi Rejonowemu P. – S. M. grzywnę za nieterminowe wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 Ppsa.
W piśmie z dnia [...] maja 2010 r. K. T. wniósł o uchylenie w całości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 kwietnia 2010 r. oświadczając jednocześnie, iż cofa wniosek z dnia [...]lutego 2010 r.
Pismem z dnia [...] maja 2010 r. zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Prokurator Rejonowy P.- S. M. wskazując, iż sprawa której dotyczy przedmiotowe postępowanie nie jest znacząca. Prokurator wskazał, iż organ realizując swoje obowiązki wielokrotnie udzielał K. T. żądanych przez niego informacji. Skarga, która wpłynęła do Prokuratury została uwzględniona na skutek czego do skarżącego ponownie wysłano pismo z żądaną przez niego informacją. Ponadto Prokurator podniósł, iż skarżący z tytułu nie przekazania do Sądu skargi w terminie nie poniósł żadnej szkody, a jego interes prawny nie został przez to narażony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
W uzasadnieniu uchwały z dnia z dnia 3 listopada 2009 r., (II GPS 3/09 ONSAiWSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż przekroczenie terminu przewidzianego w art. 54 § 2 Ppsa wiąże się z funkcją represyjną, niezależnie od tego, czy organ przesłał skargę, odpowiedź na skargę i akta przed posiedzeniem sądu, czy też nie. W obu przypadkach spotyka go represja za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie. Różnica sprowadza się do tego, że w pierwszym przypadku funkcja represyjna występuje obok funkcji dyscyplinującej, w drugim zaś już nie. Dlatego sąd, który wymierza grzywnę mimo dopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 Ppsa przed posiedzeniem sądu, ale z uchybieniem terminu, wymierza ją wyłącznie za uchybienie terminu.
Ponadto zauważyć należy, iż przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie określonym w przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, czy też jak w tym przypadku, w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest bezwzględnym obowiązkiem organu niezależnym od czynności podjętych przez organ po jej wniesieniu. Nawet uwzględnienie skargi strony przez organ w ramach autokontroli wynikającej z art. 54 par. 3 Ppsa, nie zwalnia organu od wykonania obowiązków określonych w art. 54 par. 2 Ppsa tj. przesłania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych, albowiem tylko sąd administracyjny jest uprawniony do umorzenia postępowania wszczętego wniesieniem skargi, które w związku z jej uwzględnieniem przez organ, stało się bezprzedmiotowe.
Powyższe wskazuje na zasadność wymierzenia Prokuratorowi grzywny. Przy podejmowaniu rozstrzygnięcia o wymierzenia organowi grzywny Sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a nie tylko sam fakt naruszenia przepisu art. 54 § 2 Ppsa.
W niniejszej sprawie jak słusznie zauważył Prokurator kwestia wypełnienia ciążącego na organie obowiązku wynikającego z art. 54 Ppsa oraz okoliczności, które przyczyniły się do nieterminowego wykonania tego obowiązku tj. uwzględnienie skargi oraz udzielenie skarżącemu żądanej informacji uzasadniały wymierzenie Prokuratorowi grzywny w niższej wysokości niż uczyniono to w postanowieniu.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 195 § 2 Ppsa uwzględnił zażalenie i uchylił własne postanowienie z dnia 27 kwietnia 2010 r.
W tym miejscu wskazać należy, iż wobec cofnięcia przez skarżącego wniosku o wymierzenie organowi grzywny brak było podstaw do orzekania co do meritum sprawy.
Zgodnie z art. 64 § 3 Ppsa do wniosku wszczynającego postępowanie, którym niewątpliwie jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Natomiast w myśl art. 60 Ppsa skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż cofnięcie wniosku, w niniejszej sprawie, jest dopuszczalne, wobec czego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 Ppsa umorzył postępowanie w sprawie.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie 232 § 1 pkt 1 Ppsa.
jh