Uzasadnienie
R. R. pismem sporządzonym dnia 03 września 2018 r. wniósł do sądu administracyjnego o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w C. za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wniosek o wymierzenie grzywny za niedopełnienie obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: ppsa), Wnioskodawca złożył w związku z nieprzekazaniem Sądowi sporządzonej i złożonej dnia 25 lipca 2018 r. skargi na bezczynność organu w związku ze złożonym wnioskiem o zawieszenie postępowania administracyjnego w toczącej się sprawie administracyjnej.
Pismem sporządzonym dnia 21 września 2018 r. R. R. oświadczył, że cofa swój wniosek o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w C.. Wnioskodawca oświadczył, że zarysowała się możliwość załatwienia jego sprawy w oparciu o art. 13 kpa, a uniknięcie sporu przed sądem administracyjnym powinno ułatwić postępowanie w sprawie zawarcia ugody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
W myśl art. 54 § 1 ppsa., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ppsa).
Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Na podstawie art. 64 § 3 ppsa, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, że skarżący cofając skargę rezygnuje z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ppsa).
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie wniosku za skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 oraz art. 64 § 3 ppsa orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu od wniosku Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 ppsa.