Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2008 r. referendarz sądowy odmówił prawa pomocy P.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia adwokata o którą to pomoc wnioskodawca zwrócił się pismem z 23 grudnia 2008 r. i 16 stycznia 2009 r.
W obu pismach wnioskodawca wskazywał, że przedmiotem jego zaskarżenia ma być decyzja Z-cy Prezydenta Miasta Poznania o skreśleniu wnioskodawcy z listy oczekujących na lokal socjalny.
Otóż w tym samym przedmiocie postanowieniem z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. IV SO/Po 7/08 w trybie art. 243 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którego miała wyznaczyć Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu (vide: k. 19-20 akt). Dnia 10 grudnia 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu powiadomiła Sąd o wyznaczeniu dla wnioskodawcy pełnomocnika w osobie adw. A.C. 16.12.2008 r. wezwano pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa od wnioskodawcy udzielonego stosownie do treści 244 § 2 P.p.s.a. O udzieleniu pełnomocnictwa P.T. powiadomił Sąd 8.01.2009 r., które w kserokopii doręczono adwokatowi 21.01.2009 r.
W sprzeciwie od postanowienia z 27 stycznia 2009 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w postaci ponownego zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania pełnomocnika z urzędu wnioskodawca wskazuje, że pełnomocnik nie interesuje się jego sprawą.
Prawo pomocy przyznane przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego ma na celu zapewnienia przyszłej stronie postępowania, profesjonalne przygotowanie skargi, sformułowanie zarzutów, a w pewnych sytuacjach wręcz ocenę czy skarga do Sądu może być wniesiona. Wymaga to niewątpliwie kontaktów pełnomocnika i przyszłej strony, przy czym Sąd na powyższe relacje: przyszła strona – pełnomocnik nie ma i nie może mieć wpływu.
Wnioskodawca, który wyraża niezadowolenie z pracy pełnomocnika nie może żądać od Sądu wyznaczenia innego pełnomocnika, a jedynie może zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej o dyscyplinowanie pełnomocnika.
Należy jednak zwrócić uwagę, że mimo pouczeń ze strony Sądu kierowanych do wnioskodawcy zarówno w sprawie niniejszej, jak i w innych sprawach dotyczących wymogów formalnych skargi, sposobu jej wnoszenia wnioskodawca stosuje "własną procedurę" nie znajdującą podstaw w przepisach prawa.
Z uwagi na powyższe uznając, że ponowny wniosek o zwolnieniu od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu jest nieuzasadniony – orzeczono jak w postanowieniu.
/-/ G. Radzicka
AT