Uzasadnienie
J. K., A. K. i D. W. reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego M. S. - wniosły dnia 9 listopada 2011 r. (data stempla pocztowego) skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2011 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie.
Wnioskiem z dnia 28 grudnia 2011 r. Skarżące wystąpiły o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa w związku z uwzględnieniem skargi w trybie autokontroli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 199 ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ppsa) powinno skutkować obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą – na etapie wniesienia skargi – kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 ppsa.
Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 ppsa).
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Do niezbędnych kosztów Skarżących reprezentowanych przez radcę prawnego należy również zaliczyć wydatek poniesiony przez nie w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika (3 x 17 zł).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.