Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lutego 2015 r. M. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Radzie do Spraw Uchodźców grzywny za nieprzekazanie do Sądu w terminie jego skargi z dnia 12 grudnia 2014 r. na decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2014 r. (nr [...]) o odmowie nadania skarżącemu statusu uchodźcy i innych form ochrony międzynarodowej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że mieszka razem z żoną w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, oboje otrzymują po 70 zł (kieszonkowe w wysokości 50 zł i pomoc pieniężna na zakup środków higieny osobistej - 20 zł). Wnioskodawca nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów.
Stwierdzono, co następuje:
Według art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący, który ubiega się o nadanie statusu uchodźcy, przebywa wraz z rodziną w ośrodku dla cudzoziemców. Pozostaje na utrzymaniu Państwa. W konsekwencji nie jest w stanie, bez pogorszenia poziomu koniecznego utrzymania ponieść kosztów niniejszego postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.