Uzasadnienie
L. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 24 kwietnia 2017 r. oraz z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego (potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie: umowy o pracę z dnia 19 kwietnia 2015 r. i aneksu z dnia 29 października 2015 r. do wskazanej umowy o pracę) wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z mężem (S. K.) i małoletnią córką. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę otrzymywanego przez S. K. w wysokości 2.100 zł miesięcznie. Skarżąca nie ma oszczędności. Nie wykazała innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Oświadczyła, że wysokość wydatków ponoszonych na opłaty licznikowe, jedzenie i ubranie wynosi około 1.000 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1368 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wynagrodzenie męża skarżącej ze stosunku pracy, stanowiące źródło utrzymania trzyosobowej rodziny, przynosi dochód w wysokości 2.100 zł miesięcznie, co daje 700 zł na osobę. Przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak mieszkanie, wyżywienie, czy ubranie, dochód w podanej wysokości może wystarczyć tylko na zaspokojenie kosztów koniecznego utrzymania. Tylko wykazane przez stronę wydatki na opłaty licznikowe, jedzenie i ubranie pochłaniają – wedle oświadczenia – około 1.000 zł. Nie dysponując w tej sytuacji oszczędnościami, innymi zasobami pieniężnymi, ani majątkiem, który można by zbyć w celu uzyskania dodatkowych środków, L. K. nie jest w stenie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.