Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 18 czerwca 2019 r. Wojewoda [...] wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Gminie [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi (wraz z aktami i odpowiedzią na skargę) na uchwałę Rady Gminy w [...] z [...] kwietnia 1998 r. "w sprawie zmiany nr 3 miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy [...]", w zakresie działki nr ewidencyjny [...] z obrębu [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...].
Gmina [...] pomimo dwukrotnego wezwania nie ustosunkowała się do wniosku o wymierzenie jej grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.) - dalej P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a.
W myśl zaś art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę, o której mowa powyżej, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2018r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2018 r. (M.P. z 2019 r., poz.154), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2018 r. wyniosło 4585,03 zł., a zatem górna granica grzywny wynosi 45.850,30 zł.
Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: złożenia stosownego wniosku przez stronę oraz stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny. Z kolei przy ustalaniu wysokości grzywny, Sąd ocenia stopień zawinienia organu w niedopełnieniu obowiązku, w szczególności przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., okres jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpoznaniem wniosku organ obowiązek wypełnił (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 449/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd za bezsporne uznał, że organ uchybił terminowi określonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a. Z akt sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 1251/19 wynika, że skarga wpłynęła do organu w dniu 10 września 2018 r. Ostatni dzień terminu do przekazania skargi przypadł zatem na dzień 9 października 2018 r., natomiast do Sądu została przekazana wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 31 maja 2019 r. Przekroczenie ustawowego terminu wyniosło zatem ponad 7 miesięcy. Okoliczność, że organ administracji przekazał do Sądu skargę wraz odpowiedzą i aktami sprawy nie skutkuje ani bezprzedmiotowością postępowania, ani bezzasadnością rozpoznawanego wniosku (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09).
Miarkując wymiar grzywny uwzględniono okres zwłoki w przekazaniu skargi, reprezentowanie organu przez profesjonalnego pełnomocnika oraz fakt przekazania do Sądu przedmiotowej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny. Dlatego za adekwatną Sąd uznał grzywnę w wymiarze 500 zł.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.