Uzasadnienie
W dniu 5 listopada 2007r. O. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska za nieprzesłanie do wymienionego Sądu skargi z (...) marca 2007r. na decyzję Ministra Środowiska z (...) lutego 2007r, znak (...) wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
Minister Środowiska nie ustosunkował się do niniejszego wniosku pomimo wezwania doręczonego w dniu 13 listopada 2007r.
Sąd zważył co następuje
W myśl art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej w skrócie: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z cytowanej regulacji prawnej sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Przepis ten jednak nie obliguje sądu orzekającego do wymierzenia grzywny, co oznacza iż kwestie tą pozostawia jego uznaniu. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny, zatem przy rozstrzygnięciu wniosku w przedmiocie grzywny bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym czas jaki upłynął od wniesienia skargi, jak i czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wynikający z art. 54 § 2 P.p.s.a. wypełnił (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259; postanowienie NSA z 5.07.2006r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ. ONSAiWSA 2006/6/156; orzeczenie WSA w Olsztynie z 13.12.2006r., sygn. akt II SA/Ol 10/06, publ. LEX nr 202885).
W ocenie Sądu wymierzenie grzywny jest przede wszystkim środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Niemniej jednak ma także stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Wnioskodawca wniósł wyżej opisaną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Środowiska w dniu (...) marca 2007r. Skarga z organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do dnia rozpoznawania przedmiotowego wniosku strony nie wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Sąd mając za podstawę powyższe wywody, brzmienie art. 55 § 1 P.p.s.a. oraz przedstawiony stan sprawy - na mocy ww przepisu, art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. - postanowił jak w sentencji. Wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł, nie zaś żądanej przez wnioskodawcę w kwocie 3 500 zł, Sąd uznał, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, iż Minister Środowiska przekaże skargę Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych na organ administracji publicznej dyspozycją art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, tak więc w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy, nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika.