Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 9 lutego 2006 r., sygn. akt IV SO/Wa 189/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
asesor WSA Agnieszka Wójcik przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 9 lutego 2006r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku L.P. o ukaranie grzywną Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Sentencja

postanawia:

  1. - umorzyć postępowanie sądowe

Uzasadnienie

Skarżąca L. P. pismem z dnia 28 czerwca 2005r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o ukaranie grzywną Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wobec nieprzekazania przez tegoż Ministra w terminie trzydziestu dni jej skargi na bezczynność organu w rozpoznaniu przez niego odwołania skarżącej od decyzji Wojewody [...]

W uzasadnieniu wniosku skarżącą wskazała, iż odwołanie od decyzji organu I instancji orzekającej w przedmiocie przejęcia nieruchomości ziemskiej K. na rzecz Skarbu Państwa skierowała do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 25 kwietnia 2002r. Po 33 miesiącach oczekiwania, wobec braku jakiejkolwiek odpowiedzi, w dniu 23 marca 2005r. wniosła za pośrednictwem tegoż Ministra skargę na jego bezczynność. Z uwagi na nieprzekazanie niniejszej skargi zgodnie z dyspozycją art. 54 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej w dalszej części ustawą), w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, skarżącą uważa, iż jej wniosek o ukaranie Ministra grzywną stał się konieczny i uzasadniony.

Rozpoznają niniejszą sprawę należy wskazać, iż regulacja zawarta w art. 55 § 1 ustawy, ma bez wątpienia na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej. Oznacza to, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu. W tej sytuacji należy przyjąć, iż przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez Sąd postanowienia o wymierzeniu grzywny, czyni takie postępowanie bezprzedmiotym i należy je umorzyć (patrz. str. 151 Komentarza Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B. Dauera, B. Gruszczyńskiego, A. Kabata, M. Niezgódki-Medek, wydawnictwo Zakamycze 2005r.).

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż w dniu 10 listopada 2005r. wpłynęła do Sądu odpowiedź Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na przedmiotową skargę, która to została następnie zarejestrowana przez Sąd w dniu 18 listopada 2005r. pod sygn. akt IV SAB/155/05.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.