Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ponowne wezwanie pełnomocnika skarżącej jak w zarządzeniu z dnia 12 lipca 2013 r. (k. 132) zakreślając pełnomocnikowi 7-dniowy termin do jego wykonania.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 września 2013 r.
Pismem z dnia 17 września 2013 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej) J. H. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.
Zgodnie z treścią art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) przepisy dotyczące zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego wydziału, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia, zaś zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Należy wskazać, iż w myśl art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia, zaś w myśl art. 173 § 1 i § 2 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a. w związku z powyższym odesłaniem zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W niniejszej sprawie zażalenie zostało wniesione przez J. H., jednakże nie jako pełnomocnika strony skarżącej. Z treści zażalenia (k. 138) wynika jednoznacznie, że zostało ono wniesione osobiście i we własnym imieniu, albowiem w nagłówku wskazany jest tylko "J. H." i adres. Tymczasem z akt sprawy wynika, że zarządzenie zostało skierowane do J. H., jednakże jako pełnomocnika skarżącej (k. 132, k. 135). O tym, że pełnomocnik rozróżnia sytuację prawną pomiędzy działaniem we własnym imieniu a działaniem w imieniu skarżącej świadczy fakt, iż w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wniósł już jedno zażalenie (k. 113) wskazując w nim, że działa z upoważnienia.
Ponadto zażalenie zostało wniesione do tut. sądu, nie zaś do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tymczasem w myśl wskazanych powyżej przepisów sądem właściwym do rozpoznania zażalenia jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając na uwadze, należało na podstawie art. 178 w związku art.197 § 2 w związku art. 198 ustawy P.p.s.a., zażalenie odrzucić.