Uzasadnienie
Skarżący – R. O. pismem z 1 kwietnia 2016 r. wraz ze skargą na bezczynność Rządowego Centrum Legislacji w przedmiocie publikacji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 9 marca 2016 r., sygn. akt K 47/15 w sprawie ustawy z 22 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2217) przez Rządowe Centrum Legislacji działające przy Kancelarii Prezesa rady Ministrów złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Przechodząc do oceny złożonego wniosku należy wskazać, że zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę, o której mowa powyżej, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że skargę z wnioskiem o wymierzenie grzywny można wnieść, gdy organ w ustawowym terminie nie przekaże skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W ocenie Sądu skargę o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. można jednak wnieść dopiero po tym, jak organ nie wykonuje ustawowego obowiązku przekazania akt.
W niniejszej sprawie skarżący wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. zawarł już w skardze w dodatku złożonej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W takim wypadku termin do nadesłania akt sprawy rozpoczyna bieg po przekazaniu przez Sąd skargi do organu.
Wobec tego złożony w niniejszej sprawie wniosek należało uznać go za przedwczesny i w konsekwencji niedopuszczalny.
Równocześnie należy podkreślić, że Sąd wydając niniejsze orzeczenie nie formułuje ocen prawnych co do obowiązku publikacji wskazanego na wstępie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt K 47/15, jak również co do kwestii momentu ustania domniemania konstytucyjności przepisu zakwestionowanego przez Trybunał Konstytucyjny (tj. czy następuje to z chwilą ogłoszenia wyroku Trybunału czy też z momentem jego publikacji w Dzienniku Ustaw). Pierwsze ze wskazanych zagadnień leży poza kompetencjami sądów administracyjnych, drugie zaś nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.