Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 13 maja 2013 r. skarżący R. P. wniósł o wymierzenie grzywny Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), tj. nieudzielenie w ustawowym terminie odpowiedzi na skargę z dnia 6 kwietnia 2011 r. o stwierdzenie niezgodności z prawem niewydania decyzji przez organ rentowy wobec bezczynności organu i nieprzekazanie jej Sądowi, wraz ze skargą i aktami sprawy.
Pismem z dnia 11 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał odpis powyższego wniosku Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, celem ustosunkowania się w terminie 7 dni.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego nieuwzględnienie, wskazując, że skoro w jego ocenie skarga z dnia 6 kwietnia 2011 r. nie podlega kontroli sądów administracyjnych, również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie grzywny za jej nieprzekazanie do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Przyznał, iż uznając brak właściwości sądów administracyjnych skarga nie została w ogóle przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, albowiem organ rozpoznał sprawę samodzielnie o czym informował pełnomocnika skarżącego.
Jednocześnie wskazał, iż działanie takie wynikało z faktu, iż przedmiotowa skarga mimo jej sporządzenia przez pełnomocnika zawodowego została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a zatem z pominięciem organu, zaś przy piśmie przekazującym skargę brak było zobowiązania organu do przekazania skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę w myśl przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek R. P. o wymierzenie grzywny Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 6 kwietnia 2011 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z odpowiedzi na wniosek wynika, że organ świadomie odstąpił od wykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi uznając, że skarga ta nie podlega kognicji sądu administracyjnego, bowiem sądową kontrolę w tego typu sprawach sprawuje sąd powszechny.
W ocenie Sądu, argumentacja przedstawiona przez organ jest nieprawidłowa. Należy bowiem podkreślić, że to sąd, a nie organ dokonuje oceny zarówno dopuszczalności, jak i zasadności skargi. Organ natomiast swoje stanowisko wyraża i uzasadnia w odpowiedzi na skargę.
W ocenie Sądu, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 cytowanej ustawy, ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie fakt, iż organ pomimo obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy do chwili obecnej go nie wykonał. Powoływanie się przy tym przez organ na brak stosownego zobowiązania wynikającego z treści art. 54 § 2 p.p.s.a. przy przekazaniu skargi nie może stanowić uzasadnienia, albowiem przewidziany w art. 54 § 2 cytowanej ustawy obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny.
Jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r. – M. P. poz.
- 89) wyniosła 3.521,67 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.