Uzasadnienie
W dniu 6 maja 2005 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęło pismo D.D. zatytułowane "Skarga konstytucyjna".
Pismem z dnia [...] maja 2005 r., znak: [...], skarżący został poinformowany - z upoważnienia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego - przez Biuro Trybunału Konstytucyjnego, o obowiązku sporządzenia skargi konstytucyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, co wynika z treści art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.). Z uwagi na to, że pismo skarżący sporządził osobiście, nie może ono być zakwalifikowane jako skarga konstytucyjna. Jednocześnie, w załączeniu przesłano skarżącemu informacje, jakie warunki powinna spełniać skarga konstytucyjna.
Następnie, w dniu 27 maja 2005 r., do Trybunału wpłynęło kolejne pismo skarżącego, zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w którym skarżący domagał się przyjęcia jego pisma z dnia 4 maja 2005 r. jako skargi konstytucyjnej i nadania jej dalszego biegu.
W odpowiedzi otrzymał pismo z dnia [...] czerwca 2005 r., znak: [...], w którym został poinformowany, iż odpowiedź udzielona mu w dniu [...] maja 2005 r. w całości zachowuje aktualność.
W dniu 15 lipca 2005 r. D.D. wniósł "Skargę na wadliwe czynności i akty z zakresu administracji publicznej" Biura Trybunału Konstytucyjnego. Skarżący wniósł o "uchylenie aktów z zakresu administracji publicznej wydanych przez skarżony organ, tj.: uchylenie pisma z dnia [...].05.2005 r. (znak: [...]) oraz pisma z dnia [...].06.2005 r. (znak: [...])" oraz "o stwierdzenie, iż na skutek wniesienia skargi konstytucyjnej z dnia 04.05.2005 r., skarżący ma prawo do wstępnego rozpoznania tej skargi, stosownie do przepisu art. 36 uTK w zw. z art. 49 uTK". Zdaniem H.D., zaskarżone przez niego pisma są czynnościami i aktami z zakresu administracji publicznej, określonymi w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Szef Biura Trybunału Konstytucyjnego podniósł m. in., że rozstrzygnięcie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w tej sprawie, jako czynność władzy sądowniczej o charakterze procesowym, nie mieści się w kategorii aktów prawnych, dla których ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje właściwość sądów administracyjnych. W związku z tym, niedopuszczalne wydaje się wniesienie skargi na czynność Prezesa Trybunału, ze względu na brak kognicji sądów administracyjnych w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 184 zd. 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Rozpoznając przedmiotową sprawę, Sąd uznał, iż całkowicie chybiony i bezpodstawny jest pogląd skarżącego, że przypadku wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej dokonywanej przez Biuro Trybunału Konstytucyjnego z upoważnienia Prezesa Trybunału, mamy do czynienia z czynnościami i aktami administracyjnymi w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy podzielić pogląd wyrażony w odpowiedzi na skargę, o braku kognicji sądu administracyjnego w tej sprawie. Po pierwsze, Trybunał Konstytucyjny nie jest organem administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), Trybunał Konstytucyjny jest organem władzy sądowniczej.
Po drugie, czynności podejmowane w zakresie rozpoznawania skarg konstytucyjnych, są czynnościami organu władzy sądowniczej o charakterze procesowym, a nie czynnościami z zakresu administracji publicznej. Zatem czynności podjęte przez Trybunał w niniejszej sprawie a dotyczące wniesienia przez skarżącego skargi konstytucyjnej, nie mogą być uznane za czynności z zakresu administracji publicznej
Należy mieć również na uwadze, że art. 188 Konstytucji RP, zastrzega orzekanie w sprawach skargi konstytucyjnej do wyłącznej kompetencji Trybunału Konstytucyjnego.
W świetle obowiązującego prawa, za niedopuszczalną należy uznać skargę kierowaną do sądu administracyjnego zarówno na orzeczenia Trybunału w sprawie skarg konstytucyjnych, jak i czynności podejmowane w ramach wstępnej kontroli skarg konstytucyjnych.
Mając powyższe na uwadze, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.