Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 września 2005 r., sygn. akt IV SO/Wa 279/05

Uzasadnienie

W dniu 1 lipca 2005 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Z.B. wniósł skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego [...], żądając zobowiązania Rzecznika Dyscyplinarnego [...] "do podjęcia czynności poprzez wydanie aktu prowadzącego do wydania orzeczenia dyscyplinarnego".

Zdaniem skarżącego, sędziowie orzekający w jego sprawach (w sprawie o sygn. akt III SA 2783/03 oraz w sprawie dotyczącej skargi na przewlekłość postępowania w sprawie III SA 2783/03), doprowadzili do przewlekłości postępowania oraz wydawali orzeczenia "wbrew ustawom". Dlatego też skarżący skierował do Rzecznika Dyscyplinarnego [...] wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do tych sędziów. Wobec tego, że postępowanie dyscyplinarne nie zostało wszczęte, w ocenie skarżącego, Rzecznik Dyscyplinarny [...] pozostaje w bezczynności, która podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 w zw. pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, "gdyż występuje w tej sprawie jako organ administracji publicznej".

Rzecznik Dyscyplinarny [...] przekazując tę skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, podniósł, iż nie jest organem administracji publicznej, wobec czego art. 3 § 2 pkt w zw. z pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma zastosowania. Podkreślono także, że postępowanie dyscyplinarne nie jest dodatkowym postępowaniem procesowym, w którym można kwestionować prawomocne orzeczenia sądów administracyjnych. Poza tym, Rzecznik Dyscyplinarny może być zobligowany do podjęcia czynności dyscyplinarnych tylko na żądanie Prezesa [...] lub Kolegium [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 184 zdanie 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;

1. 1) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
3. 3) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4. 4) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 5) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

1. 2) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
2. 3) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Rozpoznając przedmiotową sprawę, Sąd uznał, iż całkowicie chybiony i bezpodstawny jest pogląd skarżącego, że Rzecznik Dyscyplinarny [...] pozostaje w bezczynności w rozumieniu cyt. wyżej art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt.

4. Zarówno Rzecznik Dyscyplinarny [...] nie jest organem administracji publicznej, jak i czynności dyscyplinarne podejmowane w stosunku do [...] nie maja charakteru czynności z zakresu administracji publicznej. Zatem również w przypadku niepodjęcia takich czynności, nie można mówić o bezczynności organu w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stwierdzić należy, że żaden przepis prawa nie daje skarżącemu legitymacji do wniesienia skargi w tym przedmiocie. Poza tym skarżący nie jest podmiotem, który może żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przez Rzecznika Dyscyplinarnego [...]. Podmiotami takimi mogą być jedynie Prezes [...] lub Kolegium [...] (art. 56 § 1 ustawy z dnia [...] listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym /Dz. U. Nr [...], poz. [...] ze zm./ w związku z art. 49 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr [...], poz. [...])