Uzasadnienie
W dniu 21 lutego 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek M. K., D. K., Z. M. i P. N. o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, iż w dniu 31 maja 2006 r., po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, przesłali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Środowiska skargę na bezczynność organu polegającą na zaniechaniu dokonania czynności nakazanych w art. 23-27 ustawy o ochronie przyrody z dnia 7 kwietnia 1949 r. (Dz. U. Nr 25, poz. 180).
Ponadto skarżący stwierdzili również, iż z nadesłanego do nich pisma Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 2007 r. wynika, iż organ błędnie zinterpretował zarzut skargi uznając, że jej przedmiotem jest akt normatywny – rozporządzenie Rady Ministrów powołujące (...) Park Narodowy, podczas gdy faktycznym przedmiotem skargi jest zaniechanie czynności nakazanych prawem.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, Minister Środowiska w piśmie z dnia 23 marca 2007 r. wyjaśnił, iż w lipcu 2006 r. w Departamencie przygotowano pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przekazujące skargę, lecz po wewnętrznej konsultacji prawej odstąpiono od jego wysłania, z uwagi na fakt, że tryb wezwania do usunięcia naruszenia prawa został w niniejszej sprawie zastosowany niewłaściwie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie to treści art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 P.p.s.a., Sąd może na żądanie skarżącego orzec o zastosowaniu wobec organu środka dyscyplinującego poprzez wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny.
W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że skarga na bezczynność Ministra Środowiska skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu nie została wbrew wymogom z art. 54 § 2 P.p.s.a. przekazana do Sądu. W piśmie z dnia 12 stycznia 2007 r. skierowanym do Z. M. podano, że powodem nieprzekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest jej niedopuszczalność.
Należy jednak mieć na uwadze, że to sąd administracyjny a nie organ jest powołany do oceny zasadności, czy też dopuszczalności skargi. W rozpatrywanej sprawie organ w sposób nieuprawniony zastąpił w tym zakresie sąd administracyjny. Skoro Minister Środowiska uznał, iż skarga w przedmiotowej sprawie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, winien przekazać tę skargę wraz z aktami sprawy do Sądu, a swoje stanowisko wyrazić w odpowiedzi na skargę.
W tej sytuacji należało uznać, że Minister Środowiska nie dochował obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., w związku z czym wniosek o wymierzenie organowi grzywny należało uznać za uzasadniony.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.