Uzasadnienie
T. E. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że została pozbawiona możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowego z uwagi na zakończenie procedury uchodźczej oraz pozbawienie jej ochrony na terytorium RP. Skarżąca, wobec uzyskania odmownej decyzji o nadaniu statusu uchodźcy, nie ma możliwości zarobkowania, nie uzyskuje również wpływów z innych tytułów, nie posiada także majątku oraz oszczędności.
Wnioskodawczyni w piśmie z dnia 5 sierpnia 2013 r. oświadczyła, że koszty jej bieżącego utrzymania pokrywają w chwili obecnej córki jej znajomej, u których mieszka. Wskazała, że wobec długoletniej przyjaźni, jaka łączyła ją z ich matką osoby te zapewniają jej bezpłatne zamieszkanie i wyżywienie. W związku z tym nie ponosi ona żadnych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem. Skarżąca oświadczyła ponadto, że do dnia wydania zaskarżonej decyzji uzyskiwała pomoc socjalną w wysokości 750 zł. Pomoc ta będzie świadczona jeszcze jedynie przez 60 dni, tj. do 20 sierpnia 2013 r.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz piśmie z dnia 5 sierpnia 2013 r. uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Skarżąca do dnia wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy otrzymywała pomoc socjalną w wysokości 750 zł. Jednak pomoc ta, z uwagi na negatywną decyzję, zostanie skarżącej odebrana po 60 dniach od wydania przedmiotowej decyzji. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się dzięki pomocy znajomych, u których czasowo zamieszkuje. Pomimo, że nie prowadzą oni wspólnego gospodarstwa domowego, znajome skarżącej udzielają jej doraźnej pomocy, zaspokajając jej podstawowe potrzeb życiowe, takie jak wyżywienie, czy ubranie. Nie pobierają one również od skarżącej opłaty związanych z utrzymaniem mieszkania. Wskazane okoliczności potwierdzają, że skarżąca nie posiadając wystarczających dochodów nie jest w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie.
W sytuacji bowiem, gdy skarżąca nie dysponuje jakimikolwiek zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, które mogłaby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, a jedyne źródło jego utrzymania stanowi doraźna pomoc osób bliskich, nie ulega wątpliwości, że nie jest ona w stanie wygospodarować środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawczyni, w szczególności brak stałych dochodów oraz majątku, który mogłaby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.