Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 18 października 2016 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek J. L. o przyznanie prawa pomocy.
Powyższe postanowienie zostało doręczone wnioskodawcy 22 grudnia 2016 r. (k. 117) wraz z pouczeniem, że od postanowienie nie przysługują środki odwoławcze.
Pismem z 23 grudnia 2016 r. wnioskodawca J. L. złożył zażalenie na postanowienie z 28 listopada 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu, bez badania jego merytorycznych zarzutów.
Zgodnie z przepisem art. 260 § 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Stosownie zaś do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. W katalogu tym nie przewidziano możliwości zaskarżenia postanowienia sądu pierwszej instancji (wojewódzkiego sądu administracyjnego) wydanego w powyższym trybie (prawo pomocy). Takiej możliwości nie dają również inne przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dla porządku należy wskazać, że w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. W myśl zaś art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że skoro od postanowienia z 28 listopada 2016 r. żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości złożenia środka odwoławczego, to zażalenie J. L. złożone pismem z 23 grudnia 2016 r. uznać należało za niedopuszczalne.
Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 20 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.