Uzasadnienie
W dniu 16 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego) A. K. (dalej również jako: "wnioskodawca") zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ukaranie grzywną Ministra Środowiska (dalej: "organu") za nieprzekazanie skargi z dnia 16 maja 2018 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania pism 0wnioskodawcy oraz o zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku A. K. wskazał, że w dniu 16 maja 2018 r. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia jego pism, zawierających wnioski, zapytania i skargi. Skarga wpłynęła do organu 17 maja 2018 r. (k. 63 akt sądowych).
W odpowiedzi na wniosek organ podniósł, że skarga A. K. na bezczynność została przekazana do Sądu przy piśmie organu z dnia 31 lipca 2018 r.
Przeprowadzona kwerenda spraw zarejestrowanych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wykazała, że przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 3 sierpnia 2018 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 471/18.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., organ którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Według zaś art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w wyznaczonym ustawą terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Grzywna przewidziana w powołanym art. 55 § 1 p.p.s.a., jest środkiem dyscyplinującym organ administracji w przesłaniu przez niego skargi do sądu wraz z aktami sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Ponadto, wymierzenie grzywny, poza funkcją represyjną, pełni także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości.
W rozpatrywanej sprawie skarga A. K. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania jego pism wpłynęła do organu w dniu 17 maja 2018 r. (k. 63 akt sądowych). Organ winien przekazać skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy najpóźniej w dniu 18 czerwca 2018 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 471/18, pod którą to sygnaturą została zarejestrowana przedmiotowa skarga A. K. z dnia 16 maja 2018 r., organ przekazał skargę (wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę) do Sądu w dniu 2 sierpnia 2018 r. (data nadania przesyłki u operatora pocztowego – k. 52 akt sprawy II SAB/Wa 471/18), a zatem przekroczył termin do dokonania tej czynności o ponad jeden miesiąc. Postanowieniem z 28 września 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 471/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że organ nie wykonał w terminie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., gdyż przekazanie akt sprawy nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Ponadto należy zauważyć, że wykonanie obowiązku, określonego we wskazanym przepisie nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. W przypadku, gdy organ przekazał sprawę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a, postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny nie staje się bezprzedmiotowe i nie znajduje zastosowania w tej sprawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2)
W rozpatrywanej sprawie zostały zatem spełnione przesłanki do ukarania organu grzywną za naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a.
Wysokość wymierzonej grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie należy wskazać, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie górną granicę określono w powołanym wyżej art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd wymierzając grzywnę bierze pod uwagę takie elementy jak: charakter sprawy, okres pozostawania organu w bezczynności oraz podjęte przez organ działania w celu załatwienia sprawy. Określając wysokość grzywny (200 zł) Sąd miał na uwadze przedmiot sprawy, w której została wniesiona skarga oraz okres, o jaki został przekroczony trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 §1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt.
- 1. sentencji. O kosztach (pkt 2. sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty postępowania składa się wpis od wniosku w kwocie 100 zł.