Uzasadnienie
W piśmie z dnia 29 lipca 2016 r. W. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska grzywny za nieprzekazanie skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że skarga W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej została złożona przez Skarżącego za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 27 czerwca 2016 r. o godz. 17:15. Została zarejestrowana w dniu 28 czerwca 2016 r. i od tej daty został obliczony termin przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., 718 – zwaną dalej Ppsa) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosowanie do art. 54 § 2 Ppsa organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. (art.
- 55. § 1 Ppsa).
Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.
Z akt niniejszej sprawy, oraz sprawy o sygn. IV SA/Wa 1945/16 (pod którą zrejestrowano skargę na decyzję z dnia [...] maja 2016 r., nr [...]) wynika, że skargę wniesiono do organu w sposób elektroniczny w dniu 27 czerwca 2016 r. o godz. 17:15 - zatem już po godzinach oficjalnej pracy GIOŚ. Dnia 28 czerwca 2016 r. skarga została zrejestrowana pod numerem [...] a sprawa przekazana do Sądu w dniu 28 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego), wpłynęła do Sądu w dniu 1 sierpnia 2016 r.
Przepis art. 54 § 2 Ppsa, jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi.
Wobec tego należy uznać, że GIOŚ przekroczył wskazany termin o 1 dzień. Wniesienie skargi w drodze elektronicznej (platforma e-PUAP) obligowało organ do przekazania tej skargi do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od otrzymania skargi. Niezachowanie w takim przypadku wymaganej przez Ppsa formy pisemnej (z powodu braku własnoręcznego podpisu) stanowiło tylko brak formalny skargi, który mógł być następnie uzupełniony (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13)
Wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 Ppsa nie jest obligatoryjne, albowiem użycie przez ustawodawcę w powołanym przepisie słowa "może" oznacza, iż sąd winien nawet przy przekroczeniu terminu uwzględnić specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu sprawy.
Biorąc pod uwagę że skarga wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę została przesłana w dniu 28 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego) a więc w 31 dniu od wniesienia skargi Sąd uznał, iż nałożenie grzywny na organ nie będzie celowe. Grzywna z art. 55 § 1 Ppsa, co już wyżej podkreślono ma charakter mieszany, jednak jej podstawowym celem jest przymuszenie organu do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 Ppsa.
W niniejszej sprawie organ zrealizował swój obowiązek przed powzięciem wiadomości o złożeniu przez stronę wniosku wymierzenie grzywny.
Wobec tego Sąd uznał, iż nie ma podstaw do nałożenia na organ grzywny, ponadto w odpowiedzi na skargę organ wskazał, że termin na przekazanie sprawy obliczył od dnia jej zarejestrowania (tj. 28 czerwca 2016 r.).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 55 §1 Ppsa należało orzec jak na wstępie.