Uzasadnienie
W piśmie z 6 grudnia 2017 r. Stowarzyszenie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Radzie Etyki Mediów grzywny na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi z dnia 12 kwietnia 2017 r. na bezczynność Rady.
W piśmie z dnia 29 grudnia 2017 r. Sąd przesłał Radzie Etyki Mediów powyższy wniosek i wezwał do udzielenia odpowiedzi na ten wniosek, w terminie 7 dni. Wezwanie to doręczono w dniu 4 stycznia 2018 r.
Następnie w piśmie z dnia 9 maja 2018 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2018 r. ponownie wezwano Radę Etyki Mediów do wykonania zarządzenia z dnia 29 grudnia 2017 r., oraz nadesłanie dokumentów, na podstawie jakich Rada funkcjonuje.
W piśmie z dnia 14 czerwca 2018 r. Rada podała, że wniosek jest bezzasadny. Rada Etyki Mediów jest bowiem stowarzyszeniem dziennikarzy, a nie organem administracji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z § 2 tego przepisu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 § 1 Ppsa).
Zgodnie z art. 3 § 1 Ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś zgodnie § 2 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
Przechodząc do oceny wniesionej skargi Sąd uznał, że podlega ona odrzuceniu, ponieważ Rada Etyki Mediów nie jest organem administracji. Dlatego niedopuszczalne jest wymierzenie jej grzywny o której mowa w art. 55 § 1 Ppsa.
Pojęcie organów administracji zostało wyszczególnione w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Organy wymienione w art. 1 pkt 1 Kpa określa się mianem organów administracji w znaczeniu ustrojowym, natomiast inne organy państwowe i podmioty gdy są powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1 Kpa określa się mianem organów administracji w znaczeniu funkcjonalnym. W art. 5 § 1 pkt 3 Kpa wymieniono podmioty, zaliczane do organów administracji publicznej. Są nimi: ministrowie, centralne organy administracji rządowej, wojewodowie, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej) i organy jednostek samorządu terytorialnego.
Za nadesłanych przez Radę Etyki Mediów dokumentów wynika, że jest ona jednostką organizacyjną Stowarzyszenia [...], powołaną do realizacji celów Stowarzyszenia (§ 5 pkt lit. b i § 34 Statutu Stowarzyszenia [...]) i wypowiada się m.in. w sprawach związanych z przestrzeganiem Karty Etycznej Mediów.
Skoro Rada Etyki Mediów nie jest organ administracji publicznej, wobec tego wniosek o wymierzenie mu grzywny jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak na wstępie.