Uzasadnienie
B. K. (zwany dalej: "wnioskodawcą") złożył do Sądu urzędowy formularz PPF, jako przedmiot zaskarżenia wskazując decyzję Komendanta Placówki SG w [...] o zobowiązaniu do powrotu do kraju pochodzenia. Wskazał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Z danych zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że wnioskodawca wraz z żoną i trójką małoletnich dzieci mieszka w ośrodku dla cudzoziemców. Rodzina otrzymuje świadczenie z Urzędu ds. Cudzoziemców w łącznej wysokości 1160 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada majątku.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając sytuację materialną wnioskodawcy wzięto pod uwagę, że nie posiada on żadnego majątku, oszczędności, wraz z rodziną przebywa w ośrodku dla cudzoziemców. Wnioskodawca i jego żona nie mają możliwości podjęcia zatrudnienia. Są na utrzymaniu państwa polskiego. Opisana sytuacja uzasadnia uwzględnienie wniosku, gdyż wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (w tym m.in. uiścić wpisu od skargi w wysokości 300 zł) bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia