Uzasadnienie
Zgodnie z art. 184 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483) sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej.
Z kolei art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).
Sprawa o opróżnienie lokalu nie jest sprawą sądowoadministracyjną, a więc nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jest to sprawa ze stosunku z zakresu prawa cywilnego (sprawa cywilna), która nie została żadnym przepisem ustawy przekazana do rozpoznania przez sąd administracyjny.
Sądem właściwym do jej rozstrzygnięcia jest - zgodnie z art. 2 § 1 i 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. nr 43, poz. 296 ze zm.) - sąd powszechny. Wyraźnie wskazuje na to także art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j.: Dz. U. z 2005 r., nr 31, poz.266 ze zm.).
W związku z tym, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy odrzucił skargę.