Uzasadnienie
P. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych celem wniesienia skargi na wskazaną w sentencji decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2010 r.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 17 grudnia 2010 r. oświadczenia wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynymi dochodami wnioskodawcy są dochody otrzymywane z pomocy społecznej w wysokości 350 zł miesięcznie. Z dochodów tych, jak oświadczył skarżąc, nie jest w stanie pokryć niezbędnych kosztów utrzymania koniecznego. Wnioskodawca od dnia 6 sierpnia 1991 r. jest osobą bezrobotną, od 7 sierpnia 1992 r. bez prawa do zasiłku. Jak wynika z rubryki 7 formularza skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 P.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 P.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych, następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analizując sytuację finansową wnioskodawcy uwidocznioną we wniosku oraz piśmie z dnia 15 lutego 2011 r. należy stwierdzić, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Wnioskodawca jest osobą bezdomną, bezrobotną, od dnia 7 sierpnia 1992 r. nie osiąga stałych dochodów. Jedynymi dochodami wnioskodawcy są dochody z tytułu okresowych zasiłków z pomocy społecznej w wysokości 238 zł netto miesięcznie. Okolicznością potwierdzającą trudną sytuację finansową skarżącego jest również fakt, iż skarżący nie posiada wolnych środków finansowych, ani majątku, który mógłby spieniężyć w celu pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania.
Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy, który nie osiąga stałych dochodu, podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja dzięki wparciu innych osób i instytucji, a przy tym nie posiada nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych, nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W konsekwencji nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego.
Tak ukształtowana sytuacja materialna P. P. pozwala na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.