Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV SO/Wa 40/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 27 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia E. o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska za nieprzekazanie skargi Stowarzyszenia E. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji
Sprawa
w sprawie ustalenia warunków prowadzenia robót dla przedsięwzięcia polegającego na budowie obwodnicy postanawia odmówić uwzględnienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Uzasadnienie

W dniu 12 marca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek Stowarzyszenia E. o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). W ocenie Stowarzyszenia Minister Środowiska błędnie uznał swoją decyzję za decyzję wydaną w pierwszej instancji i błędnie pouczył Stowarzyszenie o środkach odwoławczych, co spowodowało, że skarżący zamiast skargi do sądu administracyjnego złożyli do Ministra wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie, pismem z dnia 10 lutego 2006 r. Stowarzyszenie złożyło wniosek do Ministra o przekazanie skargi do sądu administracyjnego. Żądanie to dotychczas nie zostało spełnione, dlatego też, w ocenie Stowarzyszenia, wniosek o wymierzenie grzywny jest uzasadniony.

Odpowiadając na wniosek Stowarzyszenia E. o wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi, Minister Środowiska w piśmie z dnia [...] kwietnia 2007 r. wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] Wojewódzki Konserwator Przyrody w W., działający z upoważnienia Wojewody [...], ustalił warunki prowadzenia robót dla przedsięwzięcia polegającego na budowie obwodnicy. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. zostało dopuszczone do udziału na prawach strony do przedmiotowego postępowania Stowarzyszenie E. i w dniu 15 grudnia 2004 r. wystąpiło o uchylenie ww. decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. Wobec powyższego Minister Środowiska z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia decyzji i wobec niewyrażenia zgody przez G. na uchylenie lub zmianę przedmiotowej decyzji, decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. Stowarzyszenie E. w dniu 25 lipca 2005 r. złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który dotychczas nie został rozpatrzony z uwagi na zawiły i wieloaspektowy stan sprawy. Organ w chwili obecnej przeprowadza dodatkowe postępowanie wyjaśniające w celu uzupełnienia materiałów i dowodów w sprawie.

W dniu 13 lutego 2006 r. – jak podał organ – Stowarzyszenie wniosło skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...].

W ocenie Ministra wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie przedmiotowej skargi jest bezzasadny, gdyż składając skargę na ww. decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. Stowarzyszenie nie wyczerpało środków odwoławczych zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami a administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie nieprzekazania sądowi przez organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.

W rozpatrywanej sprawie Minister Środowiska decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] wydał w oparciu o przepisy art. 155 i 154 § 2 kpa. Wskazany art. 155 kpa pozwala organowi administracji publicznej uchylić lub zmienić decyzję ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo – za jej zgodą. Jednakże podkreślić należy, że decyzja wydana na podstawie omawianego przepisu zarówno zmieniająca lub uchylająca decyzję ostateczną, jak i odmawiająca zmiany lub uchylenia decyzji, jest decyzją wydaną w nowej sprawie – w pierwszej instancji i przysługuje od niej odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy).

Zatem w przedmiotowej sprawie od decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2005 r. przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym prawidłowo pouczono strony postępowania. Dodatkowo stwierdzić należy, że Stowarzyszenie E. skorzystało z tego środka zaskarżenia, jednakże nie został on jeszcze rozpoznany, sprawa jest w toku przed organem administracji publicznej.

Wobec powyższego uznać należy, że twierdzenie Stowarzyszenia, że od decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a Minister błędnie pouczył o przysługującym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest całkowicie chybione.

Dlatego też żądanie Stowarzyszenia wymierzenia grzywny Ministrowi Środowiska za nieprzekazanie skargi na decyzję z dnia [...] lipca 2005 r., [...] w sytuacji gdy skarga na taką decyzję nie przysługuje, a przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – który zresztą, zgodnie z pouczeniem Stowarzyszenie złożyło – jest bezzasadne i nie może zostać uwzględnione.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 5 grudnia 2008 r., dokument z 17 czerwca 2008 r., dokument z 9 kwietnia 2008 r., dokument z 11 grudnia 2007 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.