Uzasadnienie
S. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Prawo pomocy pozostaje z związku ze skargą S. K. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie czynności nadzorczych (skarga zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wa 235/14).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 243 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosownie do treści art. 244 § 1 p.p.s.a. i art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym oraz obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Pamiętać jednak należy, że w myśl art. 247 p.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J.P.Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2006, str. 508). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że cytowany art. 247 znajduje zastosowanie, w szczególności gdy są podstawy do odrzucenia skargi.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi. Przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Geodetę Kraju w przedmiocie czynności nadzorczych. Nie budzi zatem wątpliwości, że sprawa ta nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, o których mowa w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Uznać zatem należy, że skoro skarga – w związku z którą S. K. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, to wystąpiły przesłanki określone w art. 247 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odmowie przyznania prawa pomocy.