Uzasadnienie
K. N. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...].
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy, pisma z dnia 17 września 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,83 ha, z którego dochód wynosi 15.544,72 zł. rocznie tj. 1.295,39 zł. miesięcznie (zaświadczenia Urzędu Miejskiego w [...] oraz Urzędu Gminy w [...] z [...] września 2015 r.). W dniu 5 grudnia 2014 r. skarżąca otrzymała tytułem dopłat bezpośrednich kwotę 4.098,92 zł. Wnioskodawczyni nie uzyskuje innych dochodów, nie ma przedmiotów wartościowych, na rachunkach bankowych ma zdeponowane środki w kwocie ok. 1.100 zł. K. N. oświadczyła, że na niezbędne opłaty przeznacza ok. 400 zł., na leki 100 zł. i podkreśliła, że jest zmuszona korzystać z pożyczek u znajomych.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna wykazać, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się skarżąca, koszty sądowe obejmują wpis sądowy w wysokości 215,00 zł (wpis od skargi). Oprócz tej kwoty strona może na kolejnych etapach postępowania sądowego zostać zobowiązana do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA. Należy mieć także świadomość ewentualności wydatków wynikających z kosztu ustanowienia fachowego pełnomocnika w celu sporządzenia określonych środków odwoławczych od orzeczeń WSA.
W ocenie referendarza sądowego, skarżąca nie posiada zasobów majątkowych dających szanse na uiszczenie kosztów sądowych. Dochody skarżącej nie są wysokie a wymienione przez nią wydatki należą w zdecydowanej większości do wydatków koniecznych czyli niezbędnych dla właściwej egzystencji osoby fizycznej. W tej sytuacji kwota wpisu od skargi (215 zł) jest bez wątpienia dla niej kwotą wysoką, której uiszczenie spowoduje uszczerbek dla koniecznego utrzymania skarżącej.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.