Uzasadnienie
Przepis art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
K. M. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata. We wniosku sporządzonym na formularzu PPF jako przedmiot zaskarżenia wnioskodawczyni wskazała decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...].
Oceniając złożony przez K. M. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie, bowiem skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawczyni jest osobą samotną, jest współwłaścicielką domu o pow. 90 m- (budynek powojenny, bez wody, sanitariatów) oraz współwłaścicielką nieruchomości rolnej o pow. 2,20 ha oraz nieruchomości o pow. 0,62 ha, a także właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 0,57 ha. Grunty te wnioskodawczyni określiła jako "ugory". K. M. nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1980 zł brutto, wskutek jednak egzekucji komorniczej, do ręki otrzymuje 1150 zł. Wnioskodawczyni jest zadłużona na kwotę 8 800 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że spełnia wymogi do przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji