Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SO/Wa 42/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran
Rozpoznanie
w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych za nieprzekazanie skargi wraz z aktami
Sprawa
sprawy

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić wniosek

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 24 października 2014 r., skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, H. D. wniósł o "ukaranie organu grzywną w kwocie maksymalnej, ze nie odpowiada na wezwania (...) Sądu, jednocześnie ignoruje pouczenia Sądu".

W uzasadnieniu wniósł by Sąd rozpatrzył jego sprawę i uznał jego roszczenia, ponieważ w przeszłości został dotkliwie skrzywdzony przez funkcjonariuszy SB. Podkreślił również, że ukaranie organu grzywną jest zasadne.

W odpowiedzi na skargę z dnia 2 czerwca 2015 r. organ wniósł o odrzucenie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W ocenie Sądu wniosek zawarty w piśmie z dnia 24 października 2014 r. dotyczył wymierzenia organowi grzywny, w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwaną dalej Ppsa). Wynika to bowiem nie tylko z pisma, które wszczynało postępowanie w niniejszej sprawie ale również z innych pism (znajdujących się w aktach sprawy) kierowanych przez skarżącego do Sądu. Skarżący zaznaczył wreszcie, że organ "nie daje żadnych odpowiedzi" na kierowane przez niego pisma. W taki sposób potraktowane zostało również powyższe pismo przez Przewodniczącą Wydziału II w dniu 28 października 2014 r. i przekazane zgodnie z właściwością do Wydziału IV Sądu.

Przechodząc do oceny złożonego wniosku należy wskazać, że zgodnie z art. 54 § 1 i 2 Ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do treści art. 55 § 1 Ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 Ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę, o której mowa powyżej, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że skargę z wnioskiem o wymierzenie grzywny można wnieść, gdy organ w ustawowym terminie nie przekaże skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W ocenie Sądu skargę o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 Ppsa można jednak wnieść dopiero po tym, jak organ nie wykonuje ustawowego obowiązku przekazania akt.

W niniejszej sprawie skarżący wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 Ppsa zawarł już w skardze w dodatku złożonej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W takim wypadku termin do nadesłania akt sprawy rozpoczyna bieg po przekazaniu przez Sąd skargi do organu.

Wobec tego złożony w niniejszej sprawie wniosek należało uznać za przedwczesny i w konsekwencji niedopuszczalny.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.