Uzasadnienie
Rejonowy Związek Spółek Wodnych M. zwrócił się do Wójta Gminy L. o rozpatrzenie, na podstawie art. 29 ustawy Prawo wodne, sprawy zniszczenia urządzania wodnego w postaci rowu melioracyjnego.
Wójt Gminy L. przedmiotowy wniosek przekazał do rozpatrzenia Staroście M. Starosta Miński uznając, że to nie on lecz Wójt Gminy jest właściwy do rozpatrzenia wniosku Rejonowego Związku Kółek Rolniczych w piśmie z dnia 20 sierpnia 2013 roku skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. spory kompetencyjne określone w art. 4 tej ustawy, to jest spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, oraz spory między organami tych jednostek a organami administracji rządowej rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny.
W przedmiotowej sprawie powstał tzw. negatywny spór kompetencyjny pomiędzy organami samorządu terytorialnego, to jest Wójtem Gminy L. i Starostą M.. Oba bowiem wymienione organy administracji uważają się za niewłaściwe do załatwienia wniosku Rejonowego Związku Spółek Wodnych M. W świetle zatem powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznania wniosku Starosty M. właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 59 § 1 oraz art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.