Uzasadnienie
A. A. wnioskiem z 21 października 2016 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie od kosztów sadowych. Oświadczył, że wraz z rodziną (żoną i dziećmi) przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy i otrzymuje świadczenie pieniężne, które jest jedynym źródłem jego utrzymania.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy ponieważ zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących udzielania cudzoziemcom ochrony, a taką decyzją jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2016 r. nr [...].
Skarżącemu przysługuje więc ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych. Z mocy prawa jest więc zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w rozpoznanej sprawie, zarówno w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu art. 249 a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g powołanej ustawy.