Uzasadnienie
Skarżący R. L. i A. L. wnieśli w dniu 5 grudnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zasądzenie odszkodowania od T. S. A. w W. na ich rzecz w łącznej kwocie 50.000 zł za wyrządzone im bezpodstawnie krzywdy, polegające m. in. na bezczynności w załatwieniu sprawy, naruszeniu dóbr osobistych oraz naruszenie prawa własności działki położonej w S. Sąd zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na decyzje administracyjne, określonego rodzaju postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a ponadto na bezczynność organów w powyższych przypadkach. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego.
T. S. A. w W. nie jest organem administracji publicznej, lecz spółką prawa handlowego. Nie wydaje w związku z tym żadnych aktów i nie podejmuje żadnych czynności, które zgodnie z powołanym art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogłyby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Świadczenie usług [...] przez T. S. A. w W. następuje na podstawie umowy zawartej między nią i innym podmiotem. Umowa ta nawiązuje pomiędzy stronami stosunek zobowiązaniowy o charakterze cywilnoprawnym, o którym mowa w art. 1 kodeksu cywilnego, określający prawa i obowiązki stron tego stosunku. Nie wykonanie lub nienależyte wykonanie przez jedną ze stron obowiązku wynikającego z nawiązanego stosunku zobowiązaniowego może być przedmiotem kierowanego przez drugą stronę powództwa do sądu powszechnego zgodnie z art. 471 kodeksu cywilnego.
Także roszczenia związane z naruszeniem dóbr osobistych i naruszeniem własności wynikają ze stosunków o charakterze cywilnoprawnym i mogą być przedmiotem powództwa kierowanego do sądu powszechnego zgodnie z art. 23, art. 24 oraz art. 222 kodeksu cywilnego.
W związku z powyższym, skoro sprawy cywilne nie należą do właściwości sądu administracyjnego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.