Uzasadnienie
P. G. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Jako przedmiot zaskarżenia wskazał decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2016 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy.
Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 2 listopada 2016 r. wynika, że skarżący stara się o przyznanie mu statusu uchodźcy w Polce. Jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości 750 zł. Skarżący nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi czy przedmiotami wartościowymi.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności. Skarżący uzyskuje jedynie pomoc od państwa w ramach tzw. procedury uchodźczej w wysokości 750 zł miesięcznie. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia