Uzasadnienie
Przepis art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 212 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
A. S. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata. We wniosku sporządzonym na formularzu PPF jako przedmiot zaskarżenia wnioskodawca wskazał decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...].
Oceniając złożony przez wnioskodawcę przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wraz z żoną i trojgiem małoletnich dzieci przebywa w ośrodku dla cudzoziemców. Otrzymują świadczenia w procedurze uchodźczej w łącznej wysokości 1160 zł na całą pięcioosobową rodzinę. Oceniając sytuację materialną wnioskodawcy wzięto także pod uwagę, że nie posiada zasobów pieniężnych, majątku. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (na obecnym etapie postępowania jest to wpis od skargi w wysokości 300 zł) oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (nie mniej niż 240 zł). W tym stanie rzeczy nieudzielanie wnioskodawcy prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do sądu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.