Uzasadnienie
W dniu 20 listopada 2019 r. Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w [...], reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyło wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z niewykonaniem przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 tej ustawy, tj. nieprzekazaniem Sądowi skargi na bezczynność wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzi na skargę. Do wniosku dołączona została kserokopia skargi na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca dla M. B., urodzonej [...] października 1963 r.
W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta [...] wniósł o uznanie wniosku jako bezzasadnego oraz wyjaśnił, że skarga Wojewody rzeczywiście wpłynęła do Urzędu Miasta w dniu 31 maja 2019 r. Termin przekazania skargi upłynął w niedzielę 30 czerwca 2019 r. Wobec czego ostatnim dniem na przekazanie skargi wraz ze stanowiskiem organu był dzień 1 lipca 2019 r. Skargę przekazano Sądowi w dniu 28 czerwca 2019 r., zaś do Sądu wpłynęła 1 lipca 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Z całą mocą należy podkreślić, że obowiązek ten dotyczy każdego organu (nie tylko organu administracji publicznej), którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, niezależnie od tego, jak on ocenia dopuszczalność i zasadność wniesionej skargi. Swoje zdanie w tej kwestii, skarżony organ ma prawo wypowiedzieć tylko i wyłącznie w odpowiedzi na wniesioną skargę, którą też ma obowiązek przekazać sądowi administracyjnemu.
Przewidziany w art. 54 § 2 powołanej ustawy obowiązek, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 powołanej ustawy, ma charakter bezwzględny. Stosownie do treści art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej ustawy. Grzywna ta ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Oznacza to, że wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy w terminie tamże przewidzianym.
W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 54 § 2 i art. 55 § 1 powołanej ustawy, dlatego też wniosek o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. W dniu 18 grudnia 2019 r. Szef Urzędu wykonał ustawowy obowiązek przekazania Sądowi skargi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wynikający w powołanego przepisu art. 54 § 2, i sprawa została zarejestrowana pod numerem porządkowym IV SAB/Wa 1790/19. Wprawdzie wniosek o wymierzenie grzywny wpłynął bezpośrednio do Sądu w dniu 25 listopada 2019 r., a więc przed przekazaniem Sądowi skargi przez Szefa Urzędu, jednakże odpowiedź Szefa Urzędu na ten wniosek, o udzielenie której Sąd zwrócił się pismem z dnia 9 grudnia 2019 r., została udzielona 18 grudnia 2019 r., a więc w dniu przekazania Sądowi skargi. Ze względu na treść art. 64 § 3 powołanej ustawy, w świetle którego do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, Sąd przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny obowiązany był zwrócić się do Szefa Urzędu o udzielenie odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, a Szef Urzędu zobligowany był tej odpowiedzi udzielić w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, co też uczynił. Wobec tego przyjąć należy, że organ uczynił zadość obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 powołanej ustawy.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że organ wykonał ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu, został zrealizowany. Wobec tego żądanie wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 tej ustawy należy uznać za nieuzasadnione.
W tym stanie sprawy Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 55 § 1 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.