Uzasadnienie
S. P. działająca w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletniego E. P. (dalej: "skarżący") przy piśmie z dnia 13 listopada 2018 r. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu.
We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF S. P. podała, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z matką oraz małoletnim synem E. P. Ubiegają się o udzielenie ochrony międzynarodowej w Polsce. Jedyne źródło ich utrzymania stanowią świadczenia socjalne z Urzędu do Spraw Cudzoziemców – w łącznej wysokości 1950 zł. Około 900-950 zł przeznaczają miesięcznie na opłaty za mieszkanie (czynsz + rachunki), pozostała kwota wydatkowana jest na zakup wyżywienia, odzieży, środków higieny, itp.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.
Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżących o zwolnienie od wpisu od skargi stwierdzić należy, że skarżący wykazali, że spełniają wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2.
Skarżący są cudzoziemcami starającymi się w Polsce o uzyskanie ochrony międzynarodowej. Nie posiadają żadnego majątku, pozostają na utrzymaniu państwa polskiego (otrzymują łącznie 1950 zł miesięcznie na trzy osoby). Koszty wynajmu i utrzymania mieszkania wynoszą ok. 950 zł. Na wyżywienie i zaspokojenie pozostałych potrzeb życiowych pozostaje im kwota ok. 1000 zł (tj. po. ok. 330 zł ma osobę). W tej sytuacji uznano, że skarżący wykazali, że zachodzą przesłanki, pozwalające na przyznanie im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, bowiem uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 300 zł mogłoby ich narazić na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.